PROPAGANDA-ABTEILUNG (PA) : om de volledige controle uit te oefenen over de media en het culturele leven in ons land , was de Propaganda-Abteilung Belgien vanaf september 1940 (en tot het einde van de bezetting) , met zijn hoofdkwartier gevestigd in de Guimardstraat nr.15 te Brussel . Toen het MB zich in mei 1940 in Brussel vestigde , beschikte het over een militaire propagandadienst , de Propaganda-Staffel B , die sinds 15 november 1940 officieel de Propaganda-Abteilung Belgien genoemd werd . Aan het hoofd van de dienst , met een maximum van 280 personeeldleden (in januari 1942) , stond majoor Felix Gerhardus* . De PA Belgien was opgedeeld in verschillende onderafdelingen : de Gruppe Presse voor de geschreven pers , de Gruppe Rundfunk voor de radio , de Gruppe Kultur werd op zijn beurt opgesplitst voor de afdelingen theater , literatuur, muziek , beeldende kunsten en Volkstum , de Gruppe Film voor de filmindustrie en de Gruppe Aktiv-Propaganda die met pamfletten , brochures , affiches , tentoonstellingen enz. , instond voor de grootschalige propagandacampagnes. De PA Belgien had nevenafdelingen (Propaganda-Staffeln of Nebenstellen) in Antwerpen , Gent , Brugge , Hasselt, Charleroi , Bergen en Luik en voor de Franse departementen Nord en Pas-de-Calais in Boulogne en Lille.
In theorie viel de PA België uitsluitend onder de bevoegdheid van het MB en de Wehrmacht , maar door de benoeming van specialisten uit zijn ministerie voor Propaganda , behield J.Goebbels een sterke invloed op de dienst in Brussel . Reeds in juli 1940 stuurde Goebbels zijn vertrouweling Hermann Brouwers*, als NSDAP-waakhond naar de PA Belgien , officieel als de rechterhand van F.Gerhardus . In werkelijkheid nam hij de voornaamste beslissingen van de PA Belgien en tot hij in februari 1942 naar het Oostfront trok , voerde H.Brouwers de nazificatie van de media en de cultuur in ons land door. Met de materiële en financiële steun van het Promi van Goebbels , wilde de PA de media en cultuur in ons land grondig hervormen . Daarnaast werd de PA in België eveneens nauwkeurig in de gaten gehouden door de SS met de afdeling III van de Sipo-SD in Brussel . Met een strikte censuur voor de pers en de oprichting van Zender Brussel-Radio Bruxelles , schiep de bezetter een nationaalsocialistisch model voor het medialandschap en voor wat betreft de cultuur , moest elke Franse , Angelsaksische , joodse en communistische invloed verbannen worden , waarbij nazi-Duitsland gold als het media-en cultuurcentrum van het nieuwe Europa . Om hun doel te bereiken deed de bezetter een beroep op reeds bestaande beroepsorganisaties die ze hervormde of ze richtte er nieuwe op . Om de culturele banden en uitwisselingen met Duitsland intensief aan te halen , vertrouwde de PA op de hulp van verschillende collaborerende Belgische instellingen en organisaties zoals de DeVlag* , de Communauté Culturelle Wallonne* en het Vlaams Verbond van Frankrijk*. In maart 1942 werd F.Gerhardus (wegens zijn zwakke en lakse houding) aan het hoofd van de PA vervangen door K.Gunzer* . Naarmate de oorlog vorderde , daalde het aantal personeelsleden van de dienst en met de militaire tegenslagen van het Duitse leger aan het front in 1942 , veranderden de toon en de oorspronkelijk ambitieuze doelstellingen van de PA Belgien . De PA zette vanaf dan meer in op de angst voor de geallieerde bombardementen . Met de komst van het ZB werd de PA in juli 1944 ontbonden . De naam van de dienst veranderde in “Abteilung Presse und Propaganda , Volkstum und Kultur” en stond onder de leiding van SS-Standartenführer R.Ohling* . Maar haar reorganisatie werd nooit gerealiseerd door de vlugge bevrijding door de geallieerden . Na de oorlog ontsnapten de gewezen propagandisten van de PA Belgien grotendeels aan het proces van denazificatie en konden ze hun vroegere werkzaamheden (zoals journalisten , kunstenaars en academici) zonder problemen hervatten.
