ATHOS : sabotage- en inlichtingendienst van het verzet , in de herfst van 1940 opgezet en geleid door F.Cannoot* (schuilnaam Athos) met als devies “Droit devant” . Hierbij kon hij rekenen op de steun van Edouard Cuvelier* (alias Porthos en leider van de kleine inlichtingsgroepering , Béret) , Jean-Paul Harroy* (Aramis) en de parachutist J.Cornez*. Met zijn ca.600 leden was Athos actief van juli-augustus 1941 tot bij de bevrijding , vooral in Brussel , Brabant , de Kempen , Namen en Henegouwen. Athos was een autonome sectie van de inlichtingendienst Zero* , waarmee het vanaf november 1941 tot juli 1944 nauw samenwerkte en er niet alleen financieel afhankelijk van was , maar het ook nodig had om zijn informaties naar Londen te kunnen versturen . De geheime postbus van de dienst waar de meeste inlichtingen werden verzameld , bevond zich in de prentenfabriek van Notre Dame in Bertrix . Athos infiltreerde in Duitse veiligheids- en politiediensten en bekwam zo veel militaire inlichtingen , daarnaast bestond er vanaf september 1942 een gewapende afdeling (olv. A.Moyen*, alias capitaine Freddy) de zogenaamde stootgroepen (“Service 8 “ of nog “groupes de choc” genoemd) , die gedurende de oorlog 74 Belgische collaborateurs , verklikkers en inlichtingsagenten van de Duitsers onschadelijk (fysiek uitschakelde) maakte . Maar ze slaagden er niet in de beruchte Abwehragent Prosper Dezitter* en diens minnares Florentine Giralt* uit te schakelen . Tenslotte was Athos bedrijvig in het vervalsen van allerlei documenten , dit was het sublieme werk van meesterknecht , Armand Houard van de drukkerij Duculot te Gembloux . Hij zorgde voor valse identiteitspapieren , doorgangsbewijzen en nummerplaten voor voertuigen . Deze nummerplaten werden gebruikt door een afdeling van de dienst die zich “Speziale Polizei” (olv. A.Moyen) noemde en die zogezegd verbonden was met het MB* te Brussel. Met overvloedig bestempelde valse papieren gaf deze fictieve groep zichzelf het recht overal , verkleed als Duitsers en gewapend te circuleren . Door de ingewikkelde en dikwijls onderling concurrerende structuren binnen de Duitse bezettingshiërarchie , heeft nooit iemand van een andere Duitse politie-eenheid eraan getwijfeld dat deze “Speziale Polizei” echt bestond , terwijl de manschappen in feite deel uitmaakten van de stoottroep van Athos . Eén van de spectaculairste acties van Athos was de sabotage van het Duitse radio- en communicatiecentrum in Menuchenet* (april 1943) . Daarnaast werden op verschillende plaatsen duizenden steekkaarten en dossiers aan de vijand ontvreemd met betrekking tot verplichte arbeid in Duitsland en lijsten van de Belgen die door de Duitsers betaald werden voor bewezen diensten . Bij de maatschappij Union Minière , haalde de stootploeg het goud en platina weg dat de Duitsers de volgende dag wilden opeisen . Elke overval van Athos werd vooraf of nadien gerapporteerd bij de Belgische gerechtelijke autoriteiten . Opvallend onder de actieve leden in de dienst , was de aanwezigheid van de ex-Dinaso J.Van Bilsen* . Deze laatste stond in contact met verschillende verzetsgroepen en zijn vriend uit het Verdinaso , F.Van Dorpe*was ook actief bij Athos . F.Van Dorpe regelde een geheime afspraak tussen de gedropte agent M.Lousseau* en secretaris-generaal van Landbouw E.De Winter*. Van Bilsen van zijn kant , regelde dan weer een ontmoeting tussen diezelfde Lousseau en kardinaal Van Roey*.
NB 1: de samenwerking tussen Athos en de dienst Zero verliep niet altijd rimpelloos , dikwijls waren er om verschillende redenen wrijvingen tussen beide diensten . Zoals vermeld verzamelde Athos vooral militaire inlichtingen en deze kwamen bij de verzending naar Londen terecht bij de burgerlijke Staatsveiligheid in plaats van bij de Tweede Sectie van het ministerie van Landsverdediging . Dit was niet naar de zin van F.Cannoot. Bovendien was deze laatste een ambitieuze persoon , die als chef van Zero wou optreden . Als derde probleem stelde zich , de gewapende acties en sabotages die Athos uitvoerden , hiermee ging de leiding van Zero dan weer niet akkoord.
In juli 1944 werkte Athos zich los van Zero en verzond zijn inlichtingen via het netwerk Zig.
NB 2 : vanaf begin 1943 werd Léon Thysmans aangetrokken door Athos , waarmee de kwantiteit van inlichtingen nog vergroot werd . Later waren er ook connecties met René Mampuys , een oudgediende van de vooroorlogse militaire inlichtingendienst , en die in de schaduw van Athos een belangrijke en actieve rol speelde.
NB 3 : na de bevrijding in september 1944 ging de dienst Athos over naar de Tweede Directie van Landsverdediging en werkte samen met de Amerikaanse OSS . Tijdens het Ardennenoffensief werden verschillende leden (waarvan er twee het leven lieten) achter de Duitse linies gedropt om er inlichtingen te verzamelen.
NB 4 : de dienst Athos bestond ook uit een afdeling (de “Brigade Rose”*) , die enkel bestond uit vrouwelijke agenten en weerstandsters.
Embleem , medaille van de Athos-groep en het boek van kapitein Freddy over de “Service 8”.