ARBEIDERSOLYMPIADE : als alternatief voor de “burgerlijke” Olympische Spelen , organiseerde de Internationale van de Arbeiderssport vanaf 1925 een zesjarig socialistisch mega-evenement , van en voor de arbeidende klasse . Het moest de internationale verbroedering en de vredesgedachte bevorderen . Na Frankfurt in 1925 en Wenen in 1931 was het in 1937 de beurt aan Antwerpen , waar van 25 juli-1 augustus 1937 de IIIe Arbeidersolympiade doorging . Als reactie tegen het opkomend fascisme en de Spaanse Burgeroorlog die in alle hevigheid woedde , had de Olympiade van Antwerpen veel weg van een politieke manifestatie waarbij de sport gebruikt werd als propaganda . Voor de eerste keer namen atleten uit de Sovjet-Unie aan het evenement deel (bij de Olympische Spelen was dit pas het geval vanaf 1952 in Helsinki) en de leuze die op de vele georganiseerde nevenevenementen (zoals optochten en concerten) gehoord werd , was : “No Paseran”. Ondanks het feit dat de sporters uit Rusland met kop en schouder de meeste sportieve takken beheersten en verschillende nieuwe records vestigden , slaagden de Belgen erin toch 7 titels in de wacht te slepen.
NB : teken des tijds was , de achteruitgang van het ideaal van internationale verbroedering . Daar waar in Frankfurt 45.000 deelnemers en in Wenen nog 80.000 deelnemers op de spelen aanwezig waren , was dit aantal in Antwerpen gezakt naar 20.000 atleten (met de gedwongen afwezigheid van de Duitsers en Oostenrijkers).
Officiële affiches van de Arbeidersolympiades in Frankfurt , Wenen en Antwerpen . Affiche van de Belgische turnbond die zijn atleten oproept zich voor te bereiden op de Arbeidersolympiade van Antwerpen . Uiterst rechts , de Spaanse atletendelegatie in 1937 , die het meeste succes genoot bij de aanhang van het publiek.